Çeviri: Nalan Özkan Lecerf

“Işığın Büyükanneleri” adlı kitabında Paula Gunn Allen ayın değişen yüzü gibi hayatın evreleri arasında bir sarmal çizerek hareket eden kadınların değişen rollerini kaleme alıyor. Hayatımıza ‘Kız Evlat Yolunda’ yürümeye başlıyoruz diyor. Bu, ebeveynlerimizin barınağında öğrenme, deneyim toplama zamanıdır. Belli bir yaşa gelip görevimizin dünyada kim olduğumuzu öğrenmek olduğunda özgüvene giden yolu tutuyoruz.

Bu yol bizi ‘Annenin Yolu’na götürüyor. Gunn’a göre bu yol ‘kadının ruhani bilgisi ve değerlerinin çocuklarının hizmetine çağrıldığı’ zaman dilimidir. Sonrasında hayat gelişen bir sarmalla devam eder. Çocuklar kendi yollarını yürümek üzere evden ayrılırken zengin bilgi ve deneyimle donanmış anneler de yeni bir görevle baş başa kalıyor.

Yazar Allen güçlü yönlerimizin artık kendi çocuklarımızdan daha geniş bir çembere, toplumun refahına hizmet ettiğini söylüyor. Ağ gittikçe büyüyor. Çember yeniden bükülüyor ve büyükanneler ‘Öğretmenin Yolunda’ yürüyüp genç kadınların takip edeceği rol modeller olur.

Allen, yaşın ilerlemesiyle birlikte işimizin henüz bitmediğini hatırlatıyor. Sarmal gittikçe daha da genişliyor. Bilge bir kadının alanı kendisinin ötesinde, ailesinin ötesinde, insan topluluğunun ötesinde, gezegeni kucaklayan, dünyaya analık eden bir ağa dönüşüyor.

Hygeia: Radyo programını (İngilizce) ve kitap için bestelenmiş müziği dinlemenizi öneririz. “Why Is The World So Beautiful?” (Dünya Neden Bu Kadar Güzel?).