En basitinden, çok küçük bir çocuk olmanın özelliklerini düşünün. Bu özelliklerin arasında şunlar da vardır:
* Birine bağımlı olmak
* İhtiyaçları olmak
* Hayal kırıklığı konusunda sınırlı ölçüde tahammüllü olmak ve kendisi için tam anlamıyla doğru olan şeylere ihtiyaç duymak
* Masum ve saf olmak
* Gelişmemiş ve herhangi bir konuda ustalık kazanmamış olmak
* Duygularını anında ve özgün bir şekilde ifade etmek
* Yakınlık ve sevgi aramak
* Kırılgan ve tatlı olmak
Bunlar sansürlenmedikleri müddetçe evrensel olarak bütün kültürlerdeki ve şartlardaki çocuklarda bulunan özellikler değil midir?
Şimdi esas soruya gelelim: Bu özellikler ailelerimizde genellikle göz ardı edilen ya da reddedilen özellikler değil midir? Bunun doğru olma derecesine bağlı olarak, bize bir çocuk olduğumuz için değil, çocukluktan uzaklaştığımız için değer verilir.
Kaynak: “Annenin Duygusal Yokluğu”, Jasmin Lee Cori
Bir yanıt yazın